Het waren mystieke dagen de afgelopen tijd. Misschien ligt het aan mij hoor maar volgens mij is het lang geleden dat we mist hebben gehad. Voor mijn gevoel heeft mist in ieder geval iets nostalgisch. Of ik heb gewoon teveel Charles Dickens gelezen, dat kan ook.
Hoe dan ook, ik vond het goed toeven in deze kleine en heerlijk overzichtelijke wereld. Ook inspireerde het mij om de film The Mist weer eens te gaan kijken. En toen wist ik weer waar ik The Host of Seraphim ook alweer van kende. The Host of Seraphim door Dead Can Dance is een prachtige vertolking van een traditioneel Bulgaars rouw lied. Zo mooi is al zijn droefheid. Als ik dood ben mag dit wel op mijn begrafenis gedraaid worden.
Zoals met veel mooie oude liedjes zijn er verschillende versies van. Zo ook deze:
Ik kon niet kiezen welke ik moest plaatsen dus post ik ze maar allebei. Mogen jullie bepalen welke versie het mooist is. :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten