"And all I loved, I loved alone"

Alone

From childhood's hour I have not been
As others were; I have not seen
As others saw; I could not bring
My passions from a common spring.
From the same source I have not taken
My sorrow; I could not awaken
My heart to joy at the same tone;
And all I loved, I loved alone.
Then- in my childhood, in the dawn
Of a most stormy life- was drawn
From every depth of good and ill
The mystery which binds me still:
From the torrent, or the fountain,
From the red cliff of the mountain,
From the sun that round me rolled
In its autumn tint of gold,
From the lightning in the sky
As it passed me flying by,
From the thunder and the storm,
And the cloud that took the form
(When the rest of Heaven was blue)
Of a demon in my view.

Edgar Allan Poe (1809 - 1849)

I haz tumblr

Mocht je je afvragen waarom het zo lang duurt voor ik weer wat post, naast dat ik een super druk en interessant leven aan het leiden ben (maar vooral dat ik graag 12 uur per nacht slaap), ik heb er een tweede verslaving bij. Namelijk tumblr. Tumblr is eigenlijk ook gewoon een blog maar dan cooler omdat je veel makkelijker plaatjes kan posten en reposten. Met als gevolg dat ik steeds aan een constant doorlopend moodboard aan het werken ben. Show me your tumblr and I will tell you who you are, zal ik maar zeggen.

Eigenlijk is dit helemaal geen goede ontwikkeling want tumblr draagt er aan bij dat ik nog meer alleen maar in mezelf gekeerd aan het dromen raak. Want mooie plaatjes zoeken is natuurlijk het ultieme escapisme uit het echte leven waar ik nog in mijn pyama achter de computer zit en nog een hele hoop stom vervelend studie werk moet doen in een veel te korte tijd vanwege eerder uitstelgedrag. Maar ja, zo gaan die dingen. Je kunt mijn tumblr hier bekijken:
http://julia-la-strange.tumblr.com/
Volg mij en ik volg jou!

"Bright lights and high speed are killing our poets and our artists."

Niet alles van waarde valt te meten. Dat is iets wat ik alle boekhouders, beleidsmakers, managers, directeuren, architecten en aandeelhouders al jaren toeschreeuw (nou ja, in de praktijk schreeuw ik vooral naar de tv en de krant maar dit terzijde). Ik ben namelijk een estheet, en dat ben ik niet gewoon voor de leuk; ik ben er van overtuigd dat schoonheid (in zijn vele vormen en verschijningen) onze enige verlossing (of in ieder geval verlichting) is van dat gapende niets dat ons bestaan feitelijk is. Het maakt de leegheid van ons bestaan dragelijk, de moeite waard zelfs. Stephen Fry vatte dit idee als volgt samen:

'Oscar Wilde quite rightly said, "All art is useless". And that may sound as if that means it’s something not worth supporting. But if you actually think about it, the things that matter in life are useless. Love is useless. Wine is useless. Art is the love and wine of life. It is the extra, without which life is not worth living.'

En de waarde van schoonheid wordt in onze moderne tijd ernstig onderschat. Met als gevolg dat ik (en ik vermoed velen met mij) me niet meer thuis voel in deze lelijke wereld die mij aandoet als een hamstermolentje waar iedereen in mee rent en die we niet meer kunnen stoppen. Een wereld waarin alles efficiënt, functioneel, goedkoop, makkelijk en berekenbaar moet zijn en waarin de mensen die even stoppen om deze ratrace in twijfel te trekken als ouderwets bestempeld worden.

Maar ik, en sommigen van mijn vrienden, zijn niet alleen! Daar kwam ik achter toen Ludwika de volgende documentaire met mij deelde: Why Beauty Matters (2009)
Ik heb echt een traantje weg moeten pinken van zoveel herkenning. Het legt zo goed uit wat ik al die tijd bedoelde. Daarom zeg ik samen met Ludwika dat iedereen dit gezien moet hebben.

'I think we are losing beauty, and there is a danger that with it we will lose the meaning of life.'

Laat ik afsluiten met de troostende woorden van Agnes "Medusa" Jasper: 'Bright lights and high speed are killing our poets and our artists. May there always be a beacon, in our Underworld: a free space, and time to rest and replenish.'

Amen to that!